[Kaiwan>>>Achira] View my profile

 

 

 

-เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของโครงการ โรงเรียนลูกบาศก์

-ตัวละครที่ถูกสัมภาษณ์ : ข้าวฟ่าง,หมอโชค,กีกี้(2),ยามยอด

*ของหมอโชคกับกีกี้จะมีฟิคแซมด้วยนะคะ แต่ของยามยอดเป็นฟิคทั้งหมด(ขออภัยค่ะ มันไม่ทันจริงlllorz)

 

 

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*เจ็ทเรย์:ตัวละครในการ์ตูนเรื่ื่อง Ben10 Alien Force เป็นเอเลี่ยนเผ่าพันธุ์แอโร่ฟิเบียน (มาจากคำว่า aero หมายถึงอากาศและ amphibian แปลว่าสะเทิ้นน้ำสะเทิ้นบก) มาจากดาวเคราะห์แอโร่เพลา เจ็ทเรย์รูปร่างคล้ายคลึงกับปลากระเบน มีความสามารถในการบินและว่ายน้ำได้เร็วกว่าความเร็วเสียง ยิงลำแสงออกจากตาและหางได้ ปรากฏตัวครั้งแรกในตอน Everybody Talk About the Weather

 

 

 

 

ด้วยเหตุนั้น...ผมจึงต้องขอตัวออกมา

 

 

+++++++++++++++++++++

 

ผมเดินเตร็ดเตร่ไปทั่ว เพื่อหาคนที่ผมจะสัมภาษณ์เป็นรายต่อไป

 

"ฮ้าว~" เสียงหาวดังขึ้นเบาๆอีกครั้ง ผมหลับตาลงเพื่อจะพักสายตา......กระนั้นผมก็ยังไม่หยุดเดิน

.

.

.

.

.

"เหวอ!~"

คำอุทานหลุดออกมาจากปากอย่างไม่ได้ตั้งใจ ทั้งซีกขวาของผมไถลไปกับพื้น

หินเล็กๆตามพื้นขวนผิวหนังจนเลือดซึมออกไม่หยุด แต่อาการชาและแสบของแผลก็ไม่ได้ทำให้ผมหยุดยันตัวขึ้นจากพื้น

 

มีพลเมืองดีหลายคนอาสาจะช่วย แต่ผมปฏิเสธไป เพราะไม่อยากให้ใครต้องมาเดือดร้อนเสียเวลาทำมาหากินเพราะผม

 

...รู้ไหมครับ? การสะดุดพื้นต่างระดับครั้งนี้มีข้อดีนะ

 

ผมมีจุดหมายปลายทางแล้ว

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

+++++++++++++++++++++

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

เมื่อแนะนำตัวเสร็จ ผมก็เริ่มถามคำถามที่เหมือนกับคนอื่นๆ

"ขอทราบชื่อด้วยครับ"

 

"กีกี้ นิมมาน ศาสตราวัฒน์"

คู่สนทนาของผมตอบกลับอย่างรวดเร็วเหมือนอยากให้การสัมภาษณ์ครั้งนี้จบลงในเวลาไม่ช้า

.

.

.

อย่าว่าแต่พี่เถอะ...ผมก็อยากรีบถามรีบไปเหมือนกันล่ะครับ

 

ว่างั้นแล้ว ผมก็เลยลองถามกลับเร็วๆดูบ้าง

 

 

"ชั้นเรียนล่ะครับ?"

"ขึ้นม.6"

"สายไหนครับ?"

"วิทย์-คณิต"

 

 

เราสองคนถามตอบไปมารัวและเร็วอย่างเหลือเชื่อ เหมือนกำลังแข่งชิง ศึกจ้าวปากไว กันอยู่

พี่กีกี้มองผมด้วยหางตา เชิงกำลังส่งกระแสจิตมาบอกว่า...อย่าท้าตูนะเฟ้ย!!

 

 

คำถามไร้สาระเริ่มไหลพรั่งพรูออกมาจากปากอย่างหยุดไม่อยู่

 

 

"ทำไมทำผมทรงเกรียนล่ะครับ?"

"เรื่องของฉัน"

"ขมวดคิ้วอยู่ได้ ไม่เมื่อยเหรอ?"

"แกไอ้คิ้วโกร๋น"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

มะ....ไม่ยอมแพ้หรอกเฟ้ย!

 

 

"กินมันติดเหงือกกินเผือกติดฟัน!"

"กินทั้งมันกินทั้งเผือกติดทั้งเหงือกติดทั้งฟัน!"

 

 

 

"ชามเขียวคว่ำเช้าชามขาวคว่ำค่ำ!!"

"เช้าฟาดผัดฟักเย็นฟาดฟักผัด!!"

 

 

 

"ยานัดหมอมีแก้ฝีแก้หิด อย่านัดหมอชิดแก้หิดแก้ฝี!!!" พูดผิดแม้แต่คำเดียว...ผมไม่เหลือซากแน่

"อาเฮียหลี อาหลีเฮีย!!!"

 

สุดยอดดดดดดดดดด~นับถือพี่คนนี้เลย ขอบคุณครับๆๆๆๆ ขอบคุณที่ไม่ทำให้บทสัมภาษณ์ของผมโดนแบน

 

 

 

บทสนทนางี่เง่าของพวกเราดำเนินต่อไปอย่างไม่มีใครยอมใคร มันไร้สาระมากซะจนไม่สามารถนำมาออกอากาศให้ทุกท่านในที่นี้ชมได้ จึงขออนุญาตยกตัวอย่างมาให้ฟังได้แค่ข้างต้น...

 

 

ผมหยุดพล่ามเพื่อหายใจเอาออกซิเจนเข้าปอด ซึ่งแน่นอนว่าคนถูกสัมภาษณ์ก็ไม่ต่างกัน

 

 

"ฮ่ะ ฮ่ะ" ผมหลุดขำกับพฤติกรรมของคนตรงหน้า ไม่อยากจะเชื่อว่าคนหน้าตาไม่รับแขกอย่างพี่แกจะเล่นกับผมด้วย

 

"...หึ" รอยยิ้ม(แสยะ)ปรากฏขึ้นเพียงเสี้ยววินาทีก่อนที่รุ่นพี่จะหันมองออกไปทางอื่นเหมือนตอนแรกที่ผมเห็น

 

 

 

ผมยิ้มบางๆพลางก้มลงจดสิ่งที่รู้และเห็นลงในสมุดแสนรัก

 

 

11.43 น. โรงอาหาร

3. นิมมาน ศาสตราวัฒน์ (พี่กีกี้) ม.5 ขึ้น ม.6

สาย วิทย์-คณิต

-หัว(เกือบ)เกรียนสีน้ำตาลเข้ม

-กินก๋วยเตี๋ยวแต่ใช้ส้อม(ไม่รู้ทำไม...สงสััยตะเกียบหมด)

-เพราะเขี้ยวแหลม เลยกัดเจ็บ....ตึ๊งโป๊ะ!

-ปากไว พูดประโยคยากๆ(แอบติดเรท)ได้คล่องสุดๆ

-ดูเหมือนจะใจร้อนด้วยนะเนี่ย...

 

 

 

เฮ้ย!คุยกันตั้งนาน ทำไมได้ข้อมูลกระตี๊ดเดียวเองง่ะ??

.

.

.

.

ทำไมกันน้า?~

.

.

.

.

อ๋อ! เข้าใจแล้ว ข้อมูลเยอะสิแปลก

 

 

 

 

 

"ได้ข้อมูลเรียบร้อยแล้ว งั้นผมขอตัวไปสัมภาษณ์คนอื่นต่อนะครับ"

"....."

 

เงียบ...

 

 

เมื่อไม่มีเสียงตอบกลับ ผมจึงเอ่ยขอบคุณแล้วลุกเดินออกไปอย่างช้าๆ

 

 

 

 

 

"เฮ้!" เสียงเรียกของรุ่นพี่ด้านหลังทำให้ผมหันกลับไปมอง

 

คิ้วเรียวที่ปกติก็ยุ่งอยู่แล้วยิ่งขมวดพันกันเข้าไปใหญ่ "ไอติมติดแน่ะ" เข้าพูดพลางใช้นิ้วชี้ไปที่มุมปากด้านซ้ายของตัวเอง

 

" !! "

 

 

"ซกมกจริงๆ..." เสียงพึมพำแต่เจตนาให้ได้ยิน ทำเอาผมหัวเราะแห้งๆแก้เก้อ แล้วจึงดึงคอปกเสื้อนักเรียนขึ้นมาเช็ดลวกๆ

 

 

ผมยิ้มแฉ่งใหุ้พี่ปากร้ายคนนั้น มือด้านที่ถนัดยกขึ้นและโบกไปมา เชิงบอกลาอย่างลืมตัวเพราะความเคยชิน

 

"ขอบคุณที่ให้สัมภาษณ์!ไปก่อนนะครับ!"

 

 

 

 

"จะไปไหนก็ไปเหอะ..."

 

 

+++++++++++++++++++++

 

 

ไอศครีมแท่งที่4ละลายไหลเป็นเกลียวลงมาตามนิ้วเรียวยาว น้ำหวานเหนียวเหนอะทำให้เจ้าของนิ้วรีบใช้ลิ้นนุ่มเลียทำความสะอาด

 

 

"แหวะ!เค็มชิบเป๋ง"

 

ไข่หวานทำหน้ายี๋(นิ้วตัวเองเนี่ยนะ?)แล้วมองไปรอบๆ หาก๊อกน้ำสักก๊อกเพื่อจะชะล้างเกลือจากเหงื่อที่สะสมมาเกือบครึ่งวันออกไป

 

 

"ซ่า~" เสียงน้ำจากก๊อกไหลเป็นทางกระทบกับมือจนชุ่ม มือทั้งสองข้างถูกันไปมาอย่างลวกๆ

 

เมื่อพอใจแล้วอชิระจึงค่อยๆใช้มือดันปิดทางน้ำไหล

 

ค่อยรู้สึกสบายขึ้นหน่อย...เอ้า!ที่นี้ไอติมจะไหลอาบท่วมมือแค่ไหนก็ไม่กลัว พ่อจะเลียให้สะใจเลย!

พูดกับไอติมในใจพลางใช้มือเปียกน้ำเช็ดไปมาที่เสื้อ เกิดรอยจ้ำหมาดที่เนื้อผ้าบริเวณหน้าท้อง

 

 

" ! " เมื่อก้มลงมองไอติมที่คาบอยู่ในปาก ผมถึงกับผงะ

 

 

หมดแล้ว! หมดได้ไง ?! เพราะแกใช่ไหมไอ้ปากบ้า แกกินน้องสตรอเบอร์รี่สุดโมเอะของฉันใช่ไหม?!?!

 

 

 

จะให้กลับไปซื้อที่โรงอาหารอีกทีก็ใช่ที่ สิ่งเดียวที่ทำได้คือ....กลับบ้านไปสุขสมกับเหล่าน้องๆสตรอเบอร์รี่แสนหวานทั้งหลาย

 

 

 

ใช่! กลับบ้านสิเรา

 

 

 

 

แต่เดี๋ยวก่อน! ยังเหลือสัมภาษณ์อีกคนหนึ่งนี่นา!

ผมรีบเปิดเช็กในสมุดว่าถามใครไปแล้วบ้าง

 

 

รุ่นพี่สองคน ครูหนึ่ง.....

 

เหลือบุคลากรพิเศษอีกหนึ่ง!! ตายละหว่า จะหาจากไหนทัน คิดๆๆๆๆๆๆๆๆ

 

 

 

 

 

ปิ๊ง!~

อ่าฮะ~อ่าฮะ~ฮ่าฮ้า~คิดออกแล้ว!

 

 

 

 

ป้อมยาม 13.09

 

อยู่ทางออก....แถมยามเป็นบุคลากรพิเศษ

ฮิ้ว~ฉันจะได้กลับไปหาแกแล้วนะเบนจามิน*

*ชื่อลูกฟุตบอล

 

 

ผมกระดึ๊บไปที่ประตู แล้วค่อยๆโผล่หัวเข้าไปส่องดูว่ามีใครอยู่ข้างในหรือเปล่า...

 

 

 

โป๊ะเช๊ะ! มีผู้ชายใส่ชุดยามนั่งอยู่ในป้อม เสียงเพลงลูกทุ่งคลอเบาๆจากวิทยุสีดำขนาดกลางเข้ากับกลิ่นปลาร้าที่โชยมาจากจานส้มตำปู

 

 

 

 

"หวัดดีครับ" ผมทักแบบเป็นกันเองเพื่อให้ชายคนั้นหันมาสนใจ พร้อมกับยกมือไหว้

 

ไม่รู้คิดไปเองหรือเปล่า แต่รู้สึกว่าตัวเองไหว้ท่าชนบทมากๆ เหมือนพวกผู้บ่าวไทบ้านอะไรประมาณนั้น...เป็นเพราะกลิ่นส้มตำงั้นเหรอที่ทำให้สัญชาตญาณบ้านเกิดผมปรากฏตัว...บ้าแล้ว ผมคนอีสานซะเมื่อไหร่ล่ะ

ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ฮ่ะ ~ แค่ยายผมเป็นคนหนองคายเท่านั้นเอง(อื้อฮือ~ติดลาวซะด้วย)...*เหงื่อตก*

 

 

"อ้าว!สวัสดีครับ...มีอะไรให้ช่วยหรือเปล่า? เอ๊ะ...เป็นเด็กที่มาสอบสัมภาษณ์เหรอ?ไม่เคยเห็นหน้ามาก่อน"

 

คุณยามรับไหว้จนส้อมเกือบทิ่มจมูก...ระวังครับ...มีแค่สองรูก็พอแล้วมั่งผมว่า หรืออยากจะเจาะเพิ่ม?

จะว่าไปแล้วมีอีกหลายรูก็ไม่เสียหายนะ...ออกซิเจนในโลกเริ่มลดลง คนเราก็ต้องเพิ่มอัตราการเอาตัวรอด

อืมห์ๆ~คุณยามนี่ฉลาดแฮะ

 

 

 

เลิกพล่ามกับตัวเองได้แล้ว สนใจงานหน่อย!

 

 

"ครับ ผมมาสอบสัมภาษณ์...ถ้าคุณยามว่าง ผมขอ..."

 

"ได้สิๆ...เชิญนั่งเลย" คุณยามตอบรับอย่างรู้กัน พลางส่งเก้าอี้หัวกลมสีน้ำเงินซีดๆมาให้ผม

 

 

"ขอบคุณครับคุณยาม"

 

"ฮ่าๆ...เรียกคุณยามเลยเหรอ?"

 

 

"แล้วจะให้เรียกว่าอะไรดีล่ะครับ?" ผมทำตาโตด้วยความสงสัย นั่นสิ...ไม่เรียกว่าคุณยามแล้วจะเีรียกว่าอะไร

 

 

" เรียกว่า Security Guard แล้วกัน ผมชอบอย่างงี้มากกว่าน่ะครับ"

 

 

"มันยาวอ่ะคุณยาม...มีที่สั้นๆกว่านี้ไหมครับ?"

 

".... งั้นเรียกว่ายามยอดก็ได้"

 

 

"เรียกคุณยามไม่ได้เหรอครับ?"

 

 

คุณยามเงียบแล้วมองหน้าผม ถ้าให้เดานะ คุณยามกำลังคิด...แล้วเอ็งจะถามทำไม แน่เลย ฮ่าๆๆ

 

 

"ก็ได้ครับ..."

 

 

"ว่าแต่ชื่อเต็มๆของคุณยามล่ะครับ?เอาชื่อเล่นด้วย"

 

"สุทธิลักษณ์ ยอดแก้ว ครับ ชื่อเล่นก็ยอด"

 

 

"อ๋อ!เพราะงั้นเลยให้เรียกยามยอดใช่ไหมครับ?"

 

"ฮ่าๆใช่แล้วล่ะ"

 

ผมรีบจดลงในสมุดอย่างรวดเร็ว

 

 

 

13.15 น. ป้อมยาม

4.บุคลากรพิเศษ(ยาม...แต่คุณยามชอบให้เีรียก Security Guard มากกว่า)

ชื่อ สุทธิลักษณ์ ยอดแก้ว (คุณยามยอด)

-กินส้มตำ

-เห็นโหนกแก้มชัด ผิวคล้ำ

-ใส่เสื้อฟิตเปรี๊ยะ มีกล้าม

-ส้อมเกือบทิ่มจมูก(แนวทางการเพิ่มออกซิเจนให้กับร่างกาย)

 

 

 

 

 

ผมเงยหน้ามองคุณยามแล้วยิ้ม....

 

 

 

 

 

 

 

"เสร็จแล้วครับ"

 

"หา?"

 

 

"ขอบคุณที่ให้ผมสัมภาษณ์นะครับคุณยาม พอดีว่าผมมีธุระด่วนต้องรีบไปทำ บ๊ายบายนะครับคุณยาม หวังว่าเราคงจะได้เจอกันใหม่ตอนผมได้เป็นเด็กโรงเรียนนี้แล้ว เอาใจช่วยผมด้วยล่ะครับคุณยาม แล้วผมจะซื้อส้มตำแซบๆแถมไก่ย่างร้อนๆมาฝากนะครับคุณยาม ไปล่ะครับคุณยาม โชคดีนะครับคุณยาม"

 

 

ผมบอกลารัวไปเป็นชุด ไม่เปิดโอกาสให้คุณยามได้เอ่ยอะไรสักคำ ท่าไหว้ของผู้บ่าวไทบ้านปรากฏขึ้นอีกครั้งอย่างเผลอตัว....

 

 

แต่ก่อนที่ผมจะตัวปลิวออกจากรั้วโรงเรียน ผมก็นึกขึ้นได้ว่า...

 

 

 

 

 

ต้องส่งสอบสัมภาษณ์นี่หว่า!!

 

ซวยได้อีก...ออกมาหน้าโรงเรียนแล้วยังต้องวิ่งกลับไปส่งแบบสอบสัมภาษณ์

.

.

.

ให้ตายสิเบนจามิน!ฉันน่าจะพาแกมา จะได้เตะแกไปด้วยวิ่งไปด้วย!!

คงจะสนุกน่าดู...ฉันคิดถึงแกใจจะขาดอยู่แล้ว!!

 

เบบี้ไอนีดยูวว์~

 

 

 

+++++++++++++++++++++

 

 

 

 

 

เชิญอัดมาให้เต็มที่ฟัดมาให้เต็มเหนี่ยว เอาให้ฟันหลุดกันไปข้างเลยนะคะ!

ไม่มั่นใจทั้งภาพทั้งฟิค lllorz....*กลัวตาย*

 

-แก้คำว่า "อนุญาต" ตรงหมอโชคตามที่เพื่อนร่วมชะตากรรมแนะนำแล้วค่ะ

-แก้คำว่า "ซ้อม" เป็น "ส้อม" + แก้ "จ้ะ" "จ๊ะ" +คำที่พิมพ์ตก(เท่าที่เห็น)ตามที่ผปค.กีกี้แนะนำแล้วค่ะ

-แก้ "ค่อย"+ "นั้น" ตามที่ผปค.ข้าวฟ่างแนะนำแล้วค่ะ

 

ขอบคุณที่ดูให้ค่ะ...แต่ละอันที่ต้องแก้นี่งี่เง่าสุดๆ

 

 

 

 

 

 

 

Comment

Comment:

Tweet

สวัสดีค่ะน้องไข่หวานและ คุณผู้ปกครอง
ดิฉัน ผู้ปกครองครูเอกค่ะ surprised smile
ได้ยินเกี่ยว เกียรติศักดิ์ ของน้องไข่หวานมาก็มาก
วันนี้ได้มาอ่านจนเห็นกับตาของตัวเองแล้ว
สมคำล่ำลือจริงๆ ค่ะ

ดิฉันชอบมากเชียวค่ะ
เป็นบทสัมภาษณ์ที่อ่านแล้วมีความสุขมากค่ะ

ยินดีด้วยนะคะ ^_^
surprised smile

#29 By elites on 2010-05-06 13:24

สวัสดีค่ะ ผปค.ครูเอมนะคะ ขออภัยที่มาเอาช้ามากๆ

ความจริงมาอ่านคร่าวๆตั้งแต่วันแรกๆที่โพสต์แล้วล่ะค่ะ อ่านแล้วหัวเราะขำน้ำหูน้ำตาไหล ไม่เคยคิดว่าจะได้อ่านเอนทรีสัมภาษณ์ที่รั่วและฮาได้ขนาดนี้นะเนี่ย

โอเค เข้าสู่โหมดเช็ค...

ด้านการแสดงตัวตนของไข่หวาน สื่อออกมาได้ชัดจนและโดดเด่นดีมากค่ะ เก็บลักษณะเด่นๆของไข่หวานมาได้เกือบครบ ใครคิดจะเขียนถึงหรือเข้าทรง มาดูเอนทรีนี้เพื่อบิวท์อารมณ์ได้สบายมาก

ส่วนทางด้านการเขียนถึงตัวละครอื่นๆนั้น ขอชมว่าเลือกตัวละครที่มีจุดเชื่อมโยงกับไข่หวานได้ยอดเยี่ยมทีเดียวค่ะ ช่วยเสริมการสื่อลักษณะนิัสัยของไข่หวานไปด้วยในตัว อย่างเรื่องของข้าวฟ่างที่เชื่อมโยงไปสู่การ์ตูนวาย และเบ็นเท็น บอกตามตรงว่ากำลังรอดูอยู่เลยค่ะว่าจะเชื่อมเอาประเด็นนี้เข้ามาได้ยังไง แล้วก็ทำได้เนียนมาก ขอคารวะค่ะ

การเชื่อมโยงจากตัวละครหนึ่งไปยังตัวละครต่อไปขอชมอีกเช่นกันว่าทำได้เนียนและน่าสนใจมากค่ะ ไม่ใช่แค่เดินไปหา แต่มีเหตุการณ์ที่นำไปสู่การพบตัวละครตัวต่อไปด้วย

ตัวละครข้าวฟ่าง กีกี้ ผปค.ให้ผ่านแล้ว ส่วนหมอโชคนั้น จะลองตามผปค.ให้นะคะ แต่เท่าที่เราอ่านดูก็ไม่รู้สึกติดขัดว่าไม่ใช่หมอโชคที่ตรงไหน น่าจะผ่านได้นะคะ แต่เพื่อความชัวร์...

ขอชมว่าเก็บรายละเอียดได้ดี ในส่วนของข้าวฟ่าง(กล่องนม)และหมอโชคและกล้าหาญมากค่ะที่ใช้รูป เพราะถ้าผิดขึ้นมาที แก้รูปกระอักกว่าแก้ฟิคแน่นอน

ด้วยหนึ่งเสียงที่มี ให้ผ่านโดยไร้ข้อกังขาค่ะ^ ^

ปล. ถึงจะเห็นเมนต์แบบธรรมดา แต่จริงๆแล้วในใจแอบโฮกและขำไข่หวานไปหลายตลบมาก เป็นหนึ่งในเอนทรีสัมภาษณ์ที่อ่านแล้วมีความสุขมากๆเลยค่ะ ขอบคุณนะคะsurprised smile

#28 By irindel on 2010-05-06 02:57

อ่านแล้วมันส์สุดๆ

ไข่หวานน่ารัก cry
ชอบครูห้องพยาบาลแฮะ

#27 By Hu waa' on 2010-05-04 09:42

ไข่หวานติดคำผิดนิดหน่อยนี่เอง รู้สึกครูเอมจะยังไม่ได้มาแวะทิ้งข้อความด้วยแฮะ

แก้หน่อยนะคะ ผปค. เมย์จะรอเล่นด้วยค่ะ ไม่งั้นช้ำใจ(เสียดาย)ตาย

ป.ล. แต่ไม่น่าจะมีปัญหานะ ดูเป็นขวัญใจประชาชีตั้งแต่เอ็นทรีแรกแล้วเนี่ย กร๊ากกก

#26 By *PhoeBiie* on 2010-05-03 09:15

อ่าๆ เจอแล้วจ้าคำผิด
(กว่าจะมาเช็คปาไปหลายวัน เพราะเพ้อสามเช่นเดิม... = =")
ตรงที่ว่า "คอยสบายขึ้นหน่อย" แก้เป็น "ค่อย" นะจ๊ะ
แล้วก็ "ผมทักแบบเป็นกันเองเพื่อให้ชายคนนั่นหันมาสนใจ" เปลี่ยนเป็น "คนนั้น" จะรู้สึกอ่านลื่นกว่านะจ๊ะ

นอกนั้นก็ไม่น่าจะมีอะไรแล้วนะจ๊ะ สู้ๆ จ้า confused smile
ปล. ย้ำอีกครั้งว่าอาฮั้นให้ ผ่าน!!! นะจ๊ะ

#25 By # Comunità di Wynyl on 2010-04-29 21:00

โอ๊ยยยยย มีคนเอาลูกสาวฉันไปเล่นแล้วววว
รอคอย... เธอมาแส๊นนนน นานนนน....
/me นั่งท่านางเอกน้ำตาซึม เอาผ้าเช็ดหน้าเช็ดน้ำตา (เวอร์ละ)

ขอโทษที่ไม่ได้มาเช็คซะทีนะคะ แม่มันมัวแต่ไปบ้าเพ้อสาม = =*

อ่านครั้งแรกนี่คือ... ฮาอ๊า~!!!
โบกให้ผ่านไปเลยไม่ต้องติ!!! 555+
(สรุปง่ายๆ เรื่องเข้าทรงลูกสาวข้าน้อย เต็ม 100 ให้ 1000 ฮ่าฮ่า...
เพราะวาดลูกสวยด้วยเหอะ
/โดนโบก)

ของคนอื่นอ่านก็เฮฮาวาไรตี้ไม่มีเบื่อ
แต่เรื่องคำผิดขออ่านทวนอีกรอบก่อนนะคะ ถ้าไม่มีก้โอเคแล้วล่ะ confused smile

#24 By # Comunità di Wynyl on 2010-04-27 17:45

ชอบ!

ไม่มีสิทธิ์โหวตอะไรกับเขา แต่ชอบน้องไข่หวานแฮะ

เขียนได้เห็นภาพดีเลยครับ รูปวาดก็สวย ฝีมือเยี่ยม!

big smile

#23 By aki on 2010-04-26 19:45

เข้ามาเฮฮาน้องไข่หวานครับ
อ่านสนุกมากเลย(หัวเราะ)

(มาแค่นี้!?!?!)

#22 By KIPPE @ ภัทร on 2010-04-26 00:36

ดีจร้า...อิอิวาดน่ารักมาก
สนุกด้วย^___^

#21 By OoAOMmyoO on 2010-04-25 21:19

อ่า....ไข่หวานน่าร๊ากกกกกก

ปล.เพิ่งรู้นะหนิว่ามีบล็อกกะเค้าด้วย(หรือเจ๊เซ่อเอง เหอะๆ เพิ่งเห็นจากเว็บสมอลล์กรุ๊ปอ่ะ) มือไม่ตกเลยเน้ออออbig smile

#20 By เจ๊นะ (183.88.41.48) on 2010-04-25 16:22

ประทับใจภาพบนปกโดมาก ...


(แย่ล่ะ.. ไม่มีอะไรจะติ.. )


เอ่อ รอคนอื่นมาตรวจละกันนะคะ (ใจอ่อนยวบยาบไปแล้ว อว๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค )

#19 By S-SMILE on 2010-04-23 01:39

กรี๊ดคุณไข่หวานน่ารักจังค่ะ

ไปสัมภาษย์สาววายซะงั้น5555


แปลงร่างเป็นเจ็ทเรย์ด้วย*ขำ*

#18 By j-yui*จ๊วย on 2010-04-22 14:56

แวะมาเยี่ยมและมาลุ้นผลสอบด้วยคนค่ะ
สอบสัมภาษณ์ของไข่หวานสนุกมากเลยค่ะ!!!! (ชอบมาก )
.//เหลือบดูของตัวเองที่อึมครึมเป็นหนังผีแล้วถอนหายใจ

ขอให้โชคดีนะคะ หวังว่าจะได้เล่นด้วยกันนะคะ cry

#17 By HWHA on 2010-04-20 19:43

เป้นเอ็นทรี่ที่ยาวมาก

แต่ก้อ่านสนุกมากเลยเจ้าค่ะ

cry

#16 By ~kuroneko~ on 2010-04-20 13:12

ฮาสุดๆเลยค่าcry

อะไรจะน่ารักกันปานนี้นะแต่ละคนconfused smile

หลงรักทั้งตัวละครและลายเส้นซะแล้ว~

#15 By T-Han on 2010-04-19 23:29

ชอบจริงค่ะ
มันจะฮาอะไรขนาดนี้คะคุณ

เอาใจช่วยสุดตัวขาดดิ้น

#14 By mhaimaiimai on 2010-04-19 22:16

ถึงคุณ ++Prae++
ขอโทษด้วยนะคะที่เราอ่านไม่ชัดเจนเอง sad smile
(บอกให้คุณเพื่อนลบให้แล้ว แต่มาเห็นก่อนพอดี แง๊~)

เราอ่านดูแล้วก็เห็นว่าเขียนผิดจริงๆค่ะ
บอกให้แก้ไปแล้วนะคะ surprised smile

ขออภัยจริงๆค่ะ *นอนตาย*
อย่าโกรธกันนะคะ~

#13 By PloY♥SoL on 2010-04-18 22:46

โอ้ว! ไม่ใช่ค่ะ เราหมายถึงให้เปลี่ยนจากพรางในฟิคเป็นพลางน่ะค่ะ

แหะๆ โทษทีที่ชี้แจงไม่ชัดเจนค่ะ ^ ^;

#12 By ++Praery++ on 2010-04-18 22:42

เห็นด้วยกับผปค.น้องเมย์ ถ้าเจอฟ้าเทียนนี่จะขนาดไหน 555

ส่วนบทสัมภาษณ์กีกี้นี่....ถ้าพูดผิดนิดเดียว มีหวังพากันติดเรท XD

อ่า...รู้สึกว่า 'พราง' จะเป็น 'พลาง' นะคะ

สู้ๆ ค่ะ big smile

#10 By ++Praery++ on 2010-04-18 19:38

เข้ามาเยี่ยมเบ็นเท็นแฟนคลับค่ะ เห็นปุ๊ปรีบกดเข้ามาดูเลย

หล่อเหมือนเดิม (ฮา)

เจอพี่ข้าวฟ่างถือการ์ตูนวายยังช็อค แล้วเจอพี่ฟ้าเทียนมิล้มทั้งยืนเลยเรอะ?? (หัวเราะ)

สัมภาษณ์พี่กี้ไม่ไหวแล้ว ฮาแตก ก๊ากกกก XD เพิ่งรู้นะว่าพี่กี้พูดภาษาไทยชัดแจ๋วขนาดนี้ ชอบช็อตหน้าอันนั้นมากเลยค่ะ

ให้กำลังใจนะคะ หวังว่าจะได้เล่นด้วยกัน surprised smile

#9 By *PhoeBiie* on 2010-04-18 12:00

แวะมาเยี่ยมเพื่อนร่วมชะตากรรมค่ะ cry

หลงรักไข่หวานซะแล้วค่ะ (ฮาา) บทสัมภาษณ์มันส์มาก ฮามาก อิวูล์ฟเทียบไม่ติดฝุ่นจริงๆ ค่ะ /คารวะ

ขอให้โชคดีเน้อ~ cry

#8 By The.wolF on 2010-04-18 11:14

กรี๊สสส! อชิระ งั้นเหรอ!
ชื่อเหมือนน้องชายเค้าเลยตะเอง XD
ถ้าชื่อเล่นเปลี่ยนจากไข่หวาน(น่าทาน)
เป็น อิชิ(หมายเลขหนึ่ง)ละก็
เจ้าน้องเเม่นเเล้ว! *-*

เอ่อ.. พอมาอ่านเเล้ว(ยิ่งตัวเอกนาม อชิระ(เจ้าน้อง))ด้วยเนี่ย
มันทำให้รู้สึกได้เลยว่า ถ้าน้องมาเจอยูอ่านหนังสือเเบบนี้บ้าง
'อชิระ' จะเป็นเหมือน 'อชิระ' รึเปล่า กร๊ากกกกก

งงตัวเอง

ไปดีกว่า

งานเมพ เเม้จะเผา็ก็ตาม T_T

#7 By UNe.1st on 2010-04-18 08:52

พี่สาวคนนั้นเป็นสาววายซินะคะ ฮ่าๆ
อ่านแล้วแอบขำ
แต่อะไรก็ไม่งามเ่ท่าลายเส้นค่า วาดหนุ่มๆหล่อเชียวค่ะ

#6 By Palmiez on 2010-04-18 08:44

มาอีกรอบ พอดีเพิ่งเห็นอีกที่นึง
(ขอโทษที่เม้นซ้าซ้อน sad smile )


เหมือนเธอจะสับสนระหว่าง จ้ะ กับ จ๊ะ หน่อย ๆ เพราะเห็นเขียนสลับกัน


'จ้ะ' ใช้เวลารับคำ ประเภทเดียวกับ 'ค่ะ' >>> ใช่จ้ะ/ใช่ค่ะ

'จ๊ะ' นี่เวลาลงท้ายประโยคคำถาม หรือเวลาอยู่คู่กับ 'นะ' ประเภทเดียวกับ 'คะ' >>>หรือจ๊ะ/หรือคะ ไม่ใช่นะจ๊ะ/ไม่ใช่นะคะ


*ดันแว่น* แบบว่ายกตัวอย่างพอสังเขปนะคะ~~


ปล.จากเม้นบน เกลียดจ้ะ - -"
พิมพ์มืด ๆ แถมตัวอยู่ใกล้กันก็งี้แหละเนอะ





#5 By ::ValLaKU:: on 2010-04-18 05:00

สำหรับกี้ฉันให้ผ่านนะ

ไม่รู้ซี ฉันรู้สึกว่าลูกเธอมาแนวรั่ว แล้วลูกฉันมันก็เหลียดการถูกท้าซะด้วย เพราะฉะนั้นเลยไม่ค่อยแปลกใจเท่าไหร่ที่มันจะไปได้ถึงขนาดนั้น

คืออ่านครั้งแรกแล้วขำง่ะ ขำจนจะสะอึก ฮ่าฮ่าฮ่า

ทั้งข้าวฟ่างทั้งหมอโชคด้วย ไม่รู้คนอื่นเขาขำเหมือนกันหรือเปล่า ในฐานะที่เป็นคนหนึ่งซึ่งเคยดูเบนเท็น จากเบนเท็นกลายเป็นเบนโลนี่กร๊าก ขำโดยไม่ได้นึกเกี่ยวไปถึงบุคคลที่สามที่สี่อะไรเลยนะ



รู้สึกยามยอดน่าสงสารชอบกล อย่างน้อยช่วยวาดรูปแกหน่อยไม่ได้เรอะ สักรูปหนึ่งก็ได้ จะได้เท่าเทียมกับคนอื่นเขาหน่อย เพราะแต่ละคนต่างมีรูปกันหมดเลย sad smile


เรื่องคำผิด ที่เห็นชัดเลยคือคำว่า 'ส้อม' ค่ะเธอ ส้อมจ้ะ ไม่ใช่ซ้อม ซ้อมนี่มันฝึกปรือหรืออัดชาวบ้าน ซ้อมมือ ซ้อมน้อง ซ้อมคนอื่น พอจะเห็นภาพไหม ? open-mounthed smile

แล้วก็แถวบทสัมภาษณ์ของยามยอด ก่อนไข่หวานจะบันทึกขอมูลน่ะ ยังมีผิดเพราะรึบพิมพ์ หรือด้วยเหตุใดสักอย่าง ลองก้มดูคีย์บอร์ดก็เห็นว่าตัวอักษรมันอยู่ใกล้กัน


นอกนั้นก็ไม่มีอะไรแล้วล่ะ รอผู้ปกครองคนต่อ ๆ ไปมาตรวจละกัน


สู้เขานะเธอ~

#4 By ::ValLaKU:: on 2010-04-18 03:20

ตามมาดม(?)จ้า~!

อ่านกี่ทีๆชั้นก็ขำอ่ะ ไข่หวานรั่วโคตร
เรียกได้ว่าคนละยี่ห้อกับตอนส่งใบสมัครเลยทีเดียว(ฮา) open-mounthed smile

- ข้าวฟ่าง : แหมๆ ชั้นรู้หรอกจ้ะว่าจริงๆไข่หวานก็ชอบวายใช่มะ
อย่ามาทำตัวซึนเดเระ!! *โดนโบก*

- หมอโชค : หล่อมากค่ะ หลงรักหมอโชคแล้ว โฮกกกก~

- กีกี้สอง : รั่วโคตร 55 น่ารักดีอ่ะ ต่างฝ่ายต่างไม่ยอมซึ่งกันและกัน
ไอ้รูปหน้าเหวอนั่น.. คุ้นๆนา~ (หึหึ)

- ยามยอด : โธ่ พ่อคุณ ธุระด่วนสำคัญ ...กินไอติม+เล่นบอล sad smile

++++++++++

ตรงหมอโชค ลืมแก้คำว่า 'อนุญาต' นะเธอว์~

++++++++++

ไปละๆ ชั้นกำลังปลุกปล้ำต่อสู้(?)กับช่างรอนอยู่ เดี่ยวจะตามมา~
*หมายถึงเขียนเรื่อง

สู้ๆ น้องสตรอเบอร์รี่สุดโมเอะ!!!

#3 By PloY♥SoL on 2010-04-18 03:07

พี่ไปสอย....ผ้าเช็ดตัวเบ็นเท็นที่รัก...มาล่ะ
ทั้งผ้าเช็ดตัว ผ้าเช็ดหัว ฉันเหมาะหมด

ปล.ตอนนี้ใช้สมุดเบ็นเท็นอยู่..แต่แฟ้มยังไม่กล้าใช้ กลัวเลอะ 555

#2 By brurunn on 2010-04-18 02:30

เป็นบทสัมภาษณ์ที่มันมาก sad smile
ฉีดซะ ปืนฉีดน้ำ ปืนฉีดน้ำ ปิ้วๆ

#1 By - LinChy - on 2010-04-18 02:09

Recommend